نوشته شده توسط : نازنین خطر
ر،  اعتمادی



:: بازدید از این مطلب : 78
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : 2 فروردين 1395 | نظرات ()
نوشته شده توسط : نازنین خطر
رعنا امانی 

 

کتاب اگر تو نبودی 

نویسنده: رعنا امانی 

انتشارات: شادان

خلاصه ی کتاب:

نگار زن جوانی است که همراه با احسان همسرش و فرزندش کیان زندگی عاشقانه ای دارن  که به طور اتفاقی در دفتر کار عمویش مرد جوانی رو می بینه مزدا مردی که اون روبه خاطرات گذشته اش می بره...

 

از متن کتاب

اگر صادقانه بگویم که چگونه برای فرار از سخن های دیگران و باید و نباید هایشان به سراغ تو آمدم تعجب!

شاید از من دلگیر شوی چون من نیز از آن دست دخترانی بودم که زندگی را بی عشق نمی خواستم....

 



:: بازدید از این مطلب : 67
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : 2 فروردين 1395 | نظرات ()
نوشته شده توسط : نازنین خطر
امشب می خوام برای تنوع وبلاگم یه کتاب رو براتون تایپ کنم و بذارم تو وب

در حسرت یک هم زبان

نویسنده: فرزانه تقدیری

انتشارات هفت روز

در حسرت یک هم زبان

 

 

تاقبل از آشنایی ام با آریان کسی این قدر به من ابراز عشق نکرده بود  نمی خواهم با این حرف ها خودم را فریب دهم اما واقعن همین طور بود  تا به حال چنین موردی برایم پیش نیامده بود                                                             

چند روزی بود که آریان با تلفن همراهم تماس می گرفت ومی گفت:                                                                

 -می خوام با شما صحبت کنم                                                                                                            

اولش به هیچ عنوان راضی نمی شدم  اما او دست بردار نبود دایم تماس می گرفت و خواسته اش را تکرار می کرد         

 - ببینید خانم من واقعن نیت بدی ندارم فقط می خوام با شما صحبت کنم چرا این قدر سخت می گیرید خدا به شما دوتا گوش داده و روزانه صداهای زیادی رو می شنوین کمی هم حرف های یه آدم تنها رو بشنوین                           

مثل بچه ها خواهش و التماس می کرد و می گفت:من فقط می خوام با شما دردودل کنم                             

او آن قدر زنگ  زد و خواسته اش را تکرار کرد که بالاخره یک روز طاقتم تمام شد وگفتم:                                    

 -خب می شه زود تر حرفاتونو بگید من مثل شما بی کار نیستم.                                                                  

- چرا فکر می کنید  من یه آدم بی کار هستم ....اما نه  حق باشماست ! چون فکر می کنید شب وروز نشستم  و شماره های مردم رو می گیرم وازشون می خوام که باهام صحبت کنن  . باورکنید این طور نیست حس تنهایی باعث شده که من  مزاحم شما بشم. من خیلی تنهام!                                                                                                   

 -خب تنهایی شما به من چه ربطی داره؟!                                                                                           

 -شما صدای مهربون وآرامش بخشی دارین.. صدایی که، مایه ی آرامش منه.                                                    

باشنیدن این جمله از دهانش قلبم به تپش افتاد و گفتم:

- یعنی شما هیچ کسی رو ندارین که باهاش دردودل کنین؟  

- من وسط اطرافیان مثل یه بی گانه هستم که زبونشو می فهمن اما درکش نمی کنن  ! مدت هاس که زندگیم به یک نوع می گذره ،

بببینم شما تابه حال احساس پوچی داشتین؟ باور کنید خیلی سخته  درست مثل یه قابلمه  که ته اش سوراخه پر از آب می شه اما دوباره خالی می شه !                                                                                 

با خنده جواب دادم: من تا به حال چنین حسی نداشتم.                                                                           

- راستی می تونم اسمتون رو بپرسم؟                                                                                                 

- اسم من چه اهمیتی داره؟                                                                                                           

-خواهش می کنم , این قدر نسبت به من بدبین نباشین من قصد و نیت بدی ندارم... مگه می شه اسمتون مهم نباشه!       

-شما هرچی دوست دارین من رو صدا بزنین!                                                                                      

-اما هر اسمی که من انتخاب کنم به برازندگی اسم خودتون نیست.                                                            

سکوت کردم از جمله هایی که در حرف هایش به کار می برد خوشم می آمد و کنجکاو شده بودم که چه اسمی برایم انتخاب می کند :

 -خواهش می کنم بگین  به هر اسمی که دوست دارین منو صدا کنین  ...                          

او کمی سکوت کرد ، سپس گفت: - من دوست دارم شما رو ستاره صدا کنم به امید شب های تنهایی و این که وقتی به ستاره ها نگاه می کنم  به یاد بیارم بالاخره کسی پیدا شده که به حرف های من گوش کنه  حرف هایی که مدت هاس روی دلم سنگینی می کنه .                                                                                                                        

واقعن تحت تاثیر حرف هایش قرار گرفته بودم و در تمام مدت قلبم تند تند می تپید  او ادامه داد:                             

- می دونم اسم خودتون قشنگ تره  اما اجازه بدید با این اسم صداتون کنم  واجازه می خوام مصاحبت بیشتری با شما داشته باشم .

 به نظر می رسید شخصیت جالبی داشته باشد  سوال های زیادی در موردش ذهنم را مشغول کرده بود

برایم عجیب بود هم چین کسی که فن بیان بالایی دارد چرا احساس تنهایی می کند و دوست داشتم بیشتر در موردش بدانم دایم نگران بودم که مبادا تماس بگیرد و نتوانم با او صحبت کنم تلفن همراهم بیش تر اوقات در دستم بود حتی شب ها هم بالای سرم می گذاشتم و می خوابیدم آریان بعد از سه روز دوباره تماس گرفت.                                                 

- سلام ستاره من خوبی دلم برات تنگ شده بود.                                                                                    

-سلام حالتون چه طوره چرا این قدر دیر تماس گرفتین فکر کردم دیگه نمی خواین با من حرف بزنید                                 

-معذرت می خوام عزیزم ناراحتت کردم و منتظر موندی  از خودت بگو چی کار می کنی؟                                          

با خنده گفتم: قرار شد فقط شما حرف بزنید و من گوش کنم.                                                                   

- خواهش می کنم عزیزم.  کمی از خودت بگو  به من حق بده در مورد عزیزم بیشتر بدونم.                                     

- خب من دانشجوی روان شناسی کودک هستم و اهل کرجم دو ساله که تهران درس می خونم .. فکر می کنم تا همین مقدار کافی باشه ..حالا نوبت شماس بگی چه کاره ای کجا زندگی می کنی و اسمت چیه؟                                    

- خب من آریان عظیمی بیست و هشت سالمه و کارمند بانکم  توی چالوس زندگی می کنم.                                       

به شوخی گفتم:آریان اسم واقعی شماست دیگه!                                                                                   

او خندید و گفت:اگر شما هم دوس دارین با اسم دیگه ای صدام کنید حرفی نیست.                                              

- نه اسم خودتون خیلی هم خوبه.                                                                                                      

از آن به بعد تماس های من و آریان بیشتر شد وما در مورد خودمان صحبت می کردیم این که به چه چیز هایی علاقه  داریم چه رنگی و چه غذایی بیش تر دوست داریم . من برایش شعر می خواندم و او لذت می برد و همه حوادث دانش گاه را برایش تعریف می کردم . کلی حرف می زدیم و در آخر آریان می پرسید:

- ستاره جان از حرف زدن با من خسته شدی؟

-نه که خسته نشدم این چه حرفیه می ز نی!  من خوشحال می شم با تو صحبت کنم.                         

همیشه بعد از خداحافظی با آریان دلم برایش تنگ می شد و هرشب به ستاره های آسمان نگاه می کردم و با رویای آریان زندگیم را می ساختم . تماس های من و آریان بیشتر شد و هرموقع با خانواده ام تماس می گرفتم از این که بیشتراوقات تلفن همراهم اشغال بود معترض بودند . یک روز از آریان پرسیدم:

-آریان تو چه شکلی هستی؟                

- تو خودت چه شکلی هستی؟                                                                                                         

-مثل این که من اول این سوال رو پرسیدم تو باید جواب بدی!                                                               

آریان یکی از بازیگران مشهور سینمای ایران را که چهره ی زیبایی داشت را نام برد و ادعا می کرد شبیه اوست.  باتعجب پرسیدم:

- راست می گی؟                                                                                                         

-آره چرا دروغ بگم! می خوایی هم راه هدیه هایی که می خوام برات بفرستم عکس از خودم برات بفرستم.             

فوری مخالفت کردم چون اگر عکسش را برایم می فرستاد من هم مجبور بودم عکسم را برایش بفرستم  چون فکرمی کردم چهره ی زیبایی ندارم وهمیشه ازاین موضوع رنج می بردم  . این اولین باری بود که بعد از حرف زدن با آریان دلم گرفت سعی داشتم بحث را عوض کنم اما او دست بردار نبود و دایم ازم می خواست صورتم را برایش توصیف کنم. می گفت :

 -ستاره جان ، موهات چه رنگیه !چشمات چه طور؟ اصلن عکست رو برام بفرست تا ببینم چه شکلی هستی.                                                                                              

با عصبانیت گفتم:- چرا این قدر گیر دادی.                                                                                           

آریان که از لحن من تعجب کرده بود گفت:- ناراحت شدی ستاره، من که حرف بدی نزدم.                                  

 بالاخره دل به دریا زدم وگفتم:- بذار راحتت کنم من شبیه اون ستاره ای که تو فکرش رو می کنی نیستم. من یه دختر زشتی هستم که سال ها از زشتی خودش رنج می بره.                                            

آریان از این جمله من ناراحت شد وگفت:

- چرا این طور حرف می زنی تو در مورد خودت اشتباه می کنی  ستاره جان.

با تشر گفتم:- تو از کجا می دونی؟                                                                                           

آریان با لحنی که نشان می داد دل خور شده گفت:

- ستاره  این چه رفتاریه می کنی تو به فرض اگر زشت ترین دختر، دنیا باشی تو چشم من قشنگ ترین دختر دنیا یی!                                                                                   

یکی من گفتم یکی آریان و با حالت قهر به تماس پایان دادم. احساس خوبی نداشتم و بغض گلویم را می فشرد . آریان چند ساعت بعد یک پیام کوتاه فرستاد که این طور نوشته بود:   ازت انتظار نداشتم ستاره جان!                                                                                       

با دیدن پیام آریان پشیمان با او تماس گرفتم و از دلش در آوردم.  کم کم رابطه من و آریان صمیمی تر شد او برایم هدیه های گران بهایی می فرستاد و اگر یک روز با هم حرف نمی زدیم ، آن روز  برایمان بدترین روز بود.                             

روز های آخر ماه  یادم به قبض تلفن افتادم حتمن  مبلغ مکالماتم سربه فلک می کشید. صبح رفتم مخابرات و قبض را گرفتم

 و درکمال ناباوری مبلغ قبض دویست و پنجاه هزار تومان شده بود آن روز تا رسیدم خانه چندین بار نزدیک بود تصادف کنم.

 

من کلی زحمت می کشم، پس نظر نداده از وبلاگم نرین. فقط نمی دونم چرا تو تایپ نوشته ها بی فاصله هستن و وقتی وارد این جا کردمشون این طوری با فاصله شدن



:: بازدید از این مطلب : 75
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : 2 فروردين 1395 | نظرات ()
نوشته شده توسط : نازنین خطر
ادامه ی در حسرت یک هم زبان نوشته ی فرزانه تقدیری

 

و درکمال ناباوری مبلغ قبض دویست و پنجاه هزار تومان شده بود آن روز تا رسیدم خانه چندین بار نزدیک بود تصادف کنم.

وقتی وارد خانه شدم سوسن را دیدم که می خواست برود  بیرون  او با دیدنم تعجب کرد و گفت: 

 - چی شده مژگان؟                                                                                                           

بدون توجه به سوسن گوشه ای از حیاط ایستادم در حالی که مثل باران اشک می ریختم سوسن کنارم آمد و دستم را گرفت وگفت:

-حرف بزن لال شدی؟ حالت بده ؟                                                                        

من چیزی نگفتم وسوسن قبض را در دستم دید آن را از دستم کشید و با خواندنش اولش تعجب کرد و بعد خندید،خنده اش مثل پتک برسرم فرود آمد. سوسن به صورتم نگریست ترس و ناراحتی را می توانست در صورتم ببیند.بدنم می لرزید و دندان هایم را به هم می فشردم  سوسن یکی به شانه ام زد و گفت:

- باشه ، بهت قرض می دم. 

-افشین بهم داده، هر وقت داشتی بهم پس بده !                                                                  

افشین نامزدسوسن بود.  قبض را محکم از دستش کشیدم و با سرعت به اتاقم پناه بردم.   می دانستم با دادن این قرض می خواست مرا به خود مدیون کند  وبعد  از این موضوع سواستفاده کند و کارهایش را گردن من بیندازد.  چاره ای نداشتم  اگر کسی مبلغ قبض را می دید حتمن شک می کرد واقعن هم جای  شک داشت  هزینه ی قبض تلفن همراه من به اندازه ی صحبت های ضروری و احوال پرسی با خانواده ام بود  وپدرم همیشه همان مقدار را پرداخت می کرد . اوضاع بدتر از آن بود که تصورش می کردم گوشه ی اتاق نشستم دلم مثل سیر وسرکه می جوشید و تا شب به همین صورت گذشت.  صدای شیرین و سوسن را می شنیدم که با هم صحبت می کردند از جا بلند شدم ،در اتاق را باز کردم سوسن کنار شیرین نشسته بود و یک لحظه به یاد آوردم که گرفتن پول از سوسن یعنی بی گاری! اما چاره ای نداشتم باید خود را نجات می دادم سوسن را صدا زدم.او با شنیدن صدای من شیرین را ترک کرد وبه اتاقم آمد.

  -خب مژی کوچولو، چی شد قبول کردی؟                                                                                      

ازاین لحن حرف زدنش بدم می آمد لب گزیدم وچیزی نگفتم  سوسن خندید و گفت:                                            

- خوب فکری کردی  اما یادت باشه این طور کارا واسه کسایی مثل تو زوده ،آخه می دونی چیه  هنوز دهنت بوی شیر می ده ....... مژی جون!                                                                                                    

از عصبانیت درونم آتش گرفت .ترجیح دادم سکوت کنم سوسن از اتاق خارج شد . فضای حزن انگیز و خفت باری بود اما هرچه بود باید تحمل می کردم . دقیقه ای بعد سوسن پول را آورد وگذاشت کف دستم وگفت:                      

 - بگیر هرموقع داشتی پس بیار.                                                                                                 

پول را از سوسن گرفتم وحالا به چه کسی بده کار شده بودم به سوسن! تمام شب را به اتفاقات پیش آمده فکر کردم ونزدیک سحر خوابم برد صبح به یکی از کلاس هایم نرسیدم امامبلغ قبض را پرداخت کردم .از این نگرانی بیرون آمدم  ، وقتی به کارهای غیر قابل تحمل سوسن فکر می کردم دل شوره ی بدی سراغم می آمد  بعد از این اتفاق دیگر خودم با آریان تماس نمی گرفتم بیشتر مواقع او خودش تماس می گرفت . افشین وقت وبی وقت به خانه دانشجویی مان می آمد . شیرین هم راضی بود و این وسط فقط من عذاب می کشیدم  .

یک روز با سوسن بحثم شد وازاو خواستم دست از این کارهایش بردارد:

- دست بردار سوسن دیگه داری شورش رودر میاری.                                                                                                                       

- هر کی ناراحته از این جا بره!                                                                                                 

با عصبانیت و حق به جانب گفتم: حالا می بینی کی از این جا می ره. همین فردا همه چی رو می ذارم کف دست صاحب خونه.

همین لحظه بود که سوسن دستم را گرفت ودر حالی که می فشرد گفت:- فقط کافیه کسی بویی از این قضیه ببره. پدرت رو در میارم، انگار یادت رفته چه قدر به من بدهکاری واون پول رو صرف مکالمه هات با کی کردی!حالا برای من ادعات هم می شه ، افشین نامزد منه اما توچی!                      

با شنیدن این حرف از دهان سوسن شرمم گرفت من با این نوع پوشش  نماز و ادعا چرا با پسری نامحرم مکالمه داشتم اگر سوسن دوست پسر داشت من هم مثل او...                                                                         

سوسن هنوز داشت می گفت که طاقت نیاوردم و به اتاق خود پناه بردم اشتباه بزرگی مرتکب شده بودم من نباید از پول افشین استفاده می کردم از همان روز تصمیم گرفتم پول سوسن را پس دهم ازاو مهلت خواستم و سوسن علی رغم میل باطنی به من فرصت داد . در همان روز ها وقتی آریان تماس گرفت بی اختیار گریستم .آریان متعجب گفت:

- ستاره داری گریه می کنی! چته  از چی ناراحتی ؟                                                                                  

در حالی که سعی می کردم آرام باشم گفتم  چیز مهمی نیست.                                                                      

- ستاره جان حرف بزن منو نگران کردی، چی شده از من ناراحتی؟                                                             

غمگین گفتم: آخه چرا باید ازتو ناراحت باشم.                                                                                      

-پس چی اگه نگی از دستت ناراحت می شم.                                                                                           

با اصرار آریان همه چیز را برایش گفتم. آریان ناراحت شد وگفت:

 - از همون اول باید به خودم می گفتی. حالا هم عیب نداره شماره حسابت رو به من بده تا برات بفرستم .                                                                              

اولش قبول نکردم اما او خواهش کرد و حتی تهدید کرد که اگر شماره حسابم را نگویم برای همیشه قهر می کند با اصرار زیاد آریان قبول کردم اما به شرط این که هروقت داشتم پس دهم. فردای همان روز آریان پول را به حسابم ریخت اولش کمی ناراحت بودم اما وقتی پول را انداختم جلوی سوسن دلم خنک شد .

-از کجا آوردی مژی؟                                                      

- به تو مربوط نیست!                                                                                                             

سوسن با لحنی که با کنایه هم راه بود گفت :  این که پرسیدن نداره حتما آریان جون برات فرستاده!                     

یک لحظه جا خوردم اما به روی خود نیاوردم سپس پوزخندی زدم و رفتم. وابستگیم به آریان بیشر شده بود دوست داشتم ببینمش و می دانستم او به دیدار راضی است اما خودم از دیدار با او واهمه داشتم . امتحاناتم را یکی پس از دیگری پشت سر گذاشتم و تصمیم داشتم ترم جدید را در خانه دانشجویی جدید بگذرانم . بعد از امتحانات به کرج  کنار خانواده برگشتم. مکالماتم با آریان کم تر شده بود چون هر لحظه ممکن بود خانواده ام پی به موضوع ببرند هر موقع می خواستم با او صحبت کنم با نام مستعار یک دختر صدایش می کردم .                                                                

من به یک صدا دل بسته بودم به همین سادگی، وبه روزی فکر می کردم که عروس خانه آریان شده ام.           

ماه آخر تابستان بود که آریان اصلن با من تماس نمی گرفت اگر هم من با او تماس می گرفتم با یک بهانه به تماس پایان می داد.

 - آریان چی شده؟  چرا با من این قدر سرد حرف می زنی  به همین زودی از من خسته شدی؟                                          

- این طور نیست ستاره  اما.....                                                                                                             

هربار که این سوال را ازش می پرسیدم همین جواب را می داد از همه بدتر وقتی بود که به اما می رسید . آن لحظه سکوت مرگ باری می کرد ودیگر هیچ نمی گفت.                                                                                                                  

- اما چی آریان حرف بزن خواهش می کنم بگو.                                                                                              

یک روز آن قدر التماسش کردم که گفت:

- ببین ستاره نمی خوام ناراحت بشی اما من دیگه نمی تونم باهات حرف بزنم.

قلبم آتش گرفت:چی داری می گی برای چی؟                                                                                       

-به من حق بده ستاره جان من می خوام ازدواج کنم یعنی مجبورم! خودتم که درک داری برام بد می شه که زنم موضوع رو بفهمه!   

شروع کردم به گریه باورم نمی شد آریان قسمم داد که گریه نکنم اما فایده ای نداشت ومن با قلبی شکسته به تماس پایان دادم . برای ترم جدید پدرم دنبال یک خانه دانشجویی جدید بود آن قدر عصبی وناراحت بودم که نفهمیدم کارها چه طور پیش رفت . از آریان ناراحت بودم اما دل کندن از او برایم دشوار بود با کارت تلفن با او تماس می گرفتم همین قدر که صدایش را می  شنیدم کافی بود فقط صدایش را گوش می دادم و بعد قطع می کردم وقت وبی وقت حتی نصف شب با آریان تماس می  گرفتم.

بیشتر اوقات آریان با التماس می گفت:

-می دونم کی هستی ! حداقل حرف بزن، از جونم چی می خوایی  می خوایی زندگیمو خراب کنی ...                                                                                                             

او التماس می کرد حتی تهدید گاهی هم تلفن همراهش را خاموش می کرد ومن با شماره خانه اش تماس می گرفتم دوست نداشتم زندگیش را از دست بدهد اما نمی خواستم به همین زودی از او جدا شوم .                                         

حتی از او خواستم با وجود همسر هنوز با من صحبت کند وبالاخره آریان ترسید و قبول کرد هروقت برایش امکان دارد خودش با من تماس بگیرد به شرطی که من با شماره ی خانه اش تماس نگیرم.



:: بازدید از این مطلب : 67
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : 2 فروردين 1395 | نظرات ()
نوشته شده توسط : نازنین خطر
در حسرت یک هم زبان نویسنده، فرزانه تقدیری

 

ترم جدید آغاز شد ومن با سه دختر اهل کاشان، هم خانه شدم، شایسته، نگار، نسترن، هرسه مهربان و زود جوش بودند اما من فقط به آریان فکر می کردم افسرده و خسته منتظر تماسی از آریان بودم . یک روز وقتی از دانشگاه به خانه  می رفتم تلفن همراهم به صدا در آمد و من از هول این که آریان باشد سریع پاسخ دادم:- بله                            

- الو سلام حالتون چه طوره؟ ببخشید مزاحم شدم.                                                                                       

صدا صدای یک غریبه بود با تعجب پرسیدم: شما؟                                                                               

- من فرزین موسوی هستم. دوست آریان!                                                                                             

با شنیدن نام آریان گرگرفتم وپرسیدم: چیزی شده؟                                                                                

-راستش آریان خودش از من خواست تا با شما تماس بگیرم ویه سری حقایق که نمی تونست بگه براتون بازگو کنم .   

تعجب کردم وترسیدم یعنی چه چیز دیگری بود که باید می فهمیدم.

 - اتفاقی افتاده؟ شما می خواین چی بگین ؟    

- ببینید خانم الان که من دارم با شما صحبت می کنم آریان زندگی بدی داره اون سال هاس که ازدواج کرده و الان هم زنش حامله اس! آریان خودش نمی توست این حرف ها رو به شما بگه از من خواست  به شما بگم به خاطر بچه اش هم که شده مزاحمش نشین.

 با شنیدن حرف های فرزین به خود لرزیدم و با داد گفتم: سالهاس زن داشته، زنش حامله اس!                   

لحظه ای سکوت کردم و بعد ادامه دادم: دروغ می گی هردوتون دروغ می گین.                                               

اشک چشمانم را خیس کردو با اعتراض گفتم:

-آریان به من گفته تازه می خواد ازدواج کنه اون هم از سر ناچاری.                                

این بار فرزین جوش آورد وگفت : خانم آریان یه مرد سی و هشت ساله اس اون خیلی وقته زن داشته ! معتاده وبه خاطر اعتیادش زنش قرار بود ازش طلاق بگیره تا الان که فهمیده بارداره و مجبوره به خاطر بچه اش برگرده.                

حس کردم قلبم می خواهد از جاکنده شود بی اختیار زدم زیر گریه وازش خواستم قسم بخورد.                              

- آخه من چه دلیلی باید برا دروغام داشته باشم باور کنید هر چی گفتم عین حقیقته.                                          

از گریه حالم بد شد و به تماس پایان دادم.                                                                                        

   آن قدر گریه کردم که چند تا از دانشجویان با دیدنم ترسیدند و به سمتم آمدند آنها سعی داشتند آرامم کنند.                              

-چی شده؟ چرا گریه می کنی ؟ آب می خوایی برات بیاریم ..کمی آب براش بیارین!                                          

یکی از آن ها یک بطری آب معدنی داشت که مجبورم کردند به صورتم بزنم. کم کم آرام شدم . آن ها به من نگاه می کردند و دلشان برایم می سوخت بدون این که بدانند از چه موضوعی رنج می  برم  وقتی حالم بهتر شد از آن ها تشکر کردم و با تاکسی به خانه دانشجویی رفتم و چند تا قرص سردرد خوردم مثل جنازه روی تخت افتادم  باورم نمی شد .    

من نباید به کسی ندیده و نشناخته دل می بستم هر بار با یادآوری حرف های فرزین جگرم می سوخت و دوست داشتم آریان را نفرین کنم اما به یاد مسافر کوچولوی تو راهش دندان روی جگر سوخته ام می گذاشتم و تنها گریه می توانست تسکین درد من باشد  همیشه فکر می کردم آن قدر عاقل هستم که هیچ کس نمی تواند با روح واحساساتم بازی کند . چند روزی را با خود کلنجار رفتم و نتوانستم خودم را راضی کنم در واقع حرف های آریان را باور داشتم اما حرف های فرزین را به هیچ عنوان نمی توانستم در ذهن خود هضم کنم.  بالاخره یک روز بعد ازکلی کلنجار با فرزین موسوی تماس گرفتم .

- الو بفرمایید.

 خود را مژگان معرفی کردم و فرزین بعد از کمی فکر مرا به یاد آورد.احوال پرسی کوتاهی کردم و گفتم:

- می تونم یه سوال از شما بپرسم!                                                     

فرزین به سردی پاسخ داد: خواهش می کنم  بفرمایید.                                                                          

- راستش هرچی فکرش رو می کنم نمی تونم خودمو قانع کنم که آریان خودش خواسته که شما این حرفا رو به من بگین...آریان خودش یه چیزی می گه روز بعد شما چیز دیگه! من باین حرف کی رو باور کنم ...                                    

- ببینید خانم من چه دلیلی باید برا دروغم داشته باشم!                                                                              

- نمی دونم شاید بخوایین سربه سرم بذارین. شاید هم منظور دیگه ای دارین.                                                                                        

فرزین باتشر گفت: چی داری می گی خانم ... شما به اون آریان دروغگو اطمینان کردید اما حرفای من رو که دارم حقایق براتون روشن می کنم باور ندارید.                                                                                                   

با صدایی لرزان گفتم:- آریان به من قول داده بود که هیچ وقت تنهام نذاره وتا ابد کسی رو جز من توی قلبش راه نده.

-خانم چرا شما نمی خواین قبول کنین آریان در تمام این مدت دروغ می گفته ! عجب گرفتاری شدم این آریان بی کار تر ازمن پیدا نکرده بود!                                                                                                                

-به هرحال من حرف های شما رو قبول ندارم خود آریان باید به من زنگ بزنه و خودش همه ی اینا روبگه!                

 فرزین عصبانی پاسخ داد: می خواین باور کنید می خواین باور نکنید. خداحافظ خانم.                                           

فرزین باعصبانیت به تماس پایان داد ومن ماندم ویک دنیا تنهایی وهزاران سوال بی جواب . گوشه گیر وافسرده شده بودم ورفتارهایم باعث شده بود که هم اتاقی ها از من فاصله بگیرند وبیشتر سرشان به کار خودشان گرم باشد. روزها خواب بودم وشب ها در حسرت روزهای گذشته اشک می ریختم هفته های اول در هیچ کلاسی شرکت نکردم هربار با تلفن همراه آریان تماس می گرفتم خاموش بود  روز به روز اوضاع روحیم بدتر می شد .                      

تااین که دختری به نام نازنین به خانه دانشجویی مان اضافه شد او دختری خون گرم و مهربانی بود واز اینکه من این قدر کم غذا وافسرده بودم ناراحت می شد او مرا به زور وادار می کرد که غذا بخورم و صمیمانه می پرسید :                    

- تو چرا این طوری هستی از چیزی رنج می بری؟                                                                                    

من هیچ نمی گفتم او هم زیاد اصرار نمی کرد: دوست نداری نگو  ولی داری خودتو اذیت می کنی.                       

نازنین فکر می کرد به خاطر حس بی گانگی حاضر به درد ودل کردن با او نیستم . همین موضوع او را خیلی ناراحت  می کرد . انگار کرولال شده بودم نه با کسی حرف می زدم نه صدای کسی را می شنیدم . مدتی بود که نمازم را ترک کرده بودم  و به امید روزی زنده بودم که ببینم آریان تقاص دروغ هایش را پس داده.                                           

برخلاف انتظارم فرزین با من تماس نگرفت خبری هم از آریان نشد .                                                      

نازنین خیلی سعی می کرد مرا ازاین اوضاع احوال بیرون بیاورد غذاهای خوش مزه درست می کرد و مرا هم مجبور می کرد کنارش بخورم ازم می خواست به خرید برویم و من قبول می کردم او سعی می کرد هرطور شده به هردویمان خوش بگذرد نازنین اولین دختری بود که از ته دل دوستش داشتم.                                                                              

من ونازنین دوست های خوبی برای هم شده بودیم وبه هرطریقی که بود، سعی می کردیم خوش باشیم. یک روز هنگام خانه تکانی بادیدن جعبه ای قرمز به یاد آریان تنم لرزید جعبه را گشودم همان سرویس نقره ای که مدت ها پیش برایم فرستاده بود در دل به آریان و خودم لعنت فرستادم طاقت دیدن هدیه ها را نداشتم وبه یاد بدهی سوسن افتادم که از آریان گرفته بودم اشک در چشمانم جمع شد  مرتکب چه اشتباهی شده بودم و تماس تلفنی فرزین مثل یک شوک مرا از کما بیرون آورده بود  بی اختیار به گوشه ای پناه بردم مستاصل و باتمام وجود با خدا راز ونیاز کردم آن قدر گریستم که خود به خود آرام گرفتم. روی تخت حین خواب وبیداری بودم که نازنین به خانه آمد  عجله داشت ودایم صدایم می زد از جا بلند شدم وروی تخت نشستم نازنین با تعجب پرسید:  تو تا این موقع خواب بودی؟                                               

 با بی حوصلگی گفتم: چیه چی شده؟ ... ببین از حالا بگم من چیزی درست نکردم.                                         

نازنین لبخندی زد وگفت :  ببین یه روز نوبت تو بود آشپزی کنی و خونه داری!                                               

-  نازنین حوصله ندارم.                                                                                                        

نازنین ناراحت شدو گفت:باشه حالا میای بریم ساندویچ بخریم الان می بندن.                                                

از این که دلش شکست ناراحت شدم  لبخندی زدم وگفتم: باشه بریم.                                                           

راهی ساندویچی شدیم درطول مسیر نازنین حرفی نزد اما بعد از خوردن ساندویچ طاقت نیاورد  موقع بلند شدن از روی صندلی دستم راگرفت وگفت: بشین کارت دارم.                                                                                  

من روی صندلی جمع وجورشدم اودستم را فشرد وگفت: -مژگان، عزیزم واقعن من هنوز غریبه ام  چی شده؟  تواز چی ناراحتی؟ خواهش می کنم به من بگو  مگه من بهترین دوست تو نیستم.                                                           

از جمله ای که به زبان آورد دلم گرفت او نزدیک ترین کس من بود من که جز او دوستی نداشتم اشک در چشمانم حلقه زد و به چشمان نازنین نگاه کردم: - نازنین من خیلی بدبختم ...                                                   

نازنین بدون هیچ صحبتی به من مجال داد تا درد ودل کنم  برایش همه چیز راگفتم . او فقط گوش می کرد وگاه گاه با من اشک می ریخت.                                                                                                                        

بعداز این که همه چیز را گفتم منتظر ماندم تا سرزنشم کند یا بگوید چه قدر ساده و احمق هستم  اما نازنین فقط یک جمله  گفت:

- چرا زودتر نگفتی؟           

بعد هر دو ساکت شدیم می دانستم نازنین به دنبال یک راه حل است یا جمله ای که بتواند تسکین دهنده باشد.

ازوقتی موضوع را برای نازنین گفتم انگار دردم را با او تقسیم کردم .

- من اونو بخشیدم چون هرچی کشیدم از سادگی خودمه اما بیش تر از همه بده کاریم به آریان اذیتم می کنه نباید زیر دین آریان می رفتم و ازش پول قرض می گرفتم دوست دارم پولش را بندازم جلویش و از زیر دینش خلاص شم .

بعد از مدت ها فکر به این نتیجه رسیدیم که تنها کسی که می تواند در این مورد کمک کند فرزین است  . اما باچه رویی او را وارد این ماجرا کنم . ذهنم آشفته بود و عقلم دیگر به جایی نمی رسید  بعد کلی کلنجار تصمیم گرفتم با فرزین تماس بگیرم. پولی که از آریان گرفته بودم روی قلبم سنگینی می کرد  حق زن وبچه اش که من خورده بودم. شماره همراه فرزین را از حافظه گوشیم پیدا کردم و قرار شد پنج شنبه با تلفن کارتی دانش گاه با او تماس بگیرم.

عصر پنج شنبه با نازنین به دانش گاه رفتیم گوشی بزرگ تلفن کارتی را برداشتم ونازنین سرش را به آن چسباند ابتداباشنیدن صدای فرزین جا خوردم وترسیدم وسپس من ومن کنان گفتم:

 - الو سلام همراه آقای موسوی؟             

- بله خودم هستم بفرمایید.               

سعی کردم خودم را آرام نشان دهم نازنین ازم می خواست دست وپایم را گم نکنم.                       

- سلام آقای فرزین من مژگان هستم . مژگان غلامی.

فرزین با تعجب گفت: - ببخشید من باید شما رو به یاد داشته باشم!

از این که مرا نشناخت دست وپایم را گم کردم و نازنین اشاره می داد حرف بزنم.     

 - راستش زنگ زدم راجع به آریان ......

به این جای سخن که رسیدم انگار کلمات در دهانم ماسید .  فرزین کمی مکث کرد وسپس گفت: آهان بله، مژگان خانم.

آرام گفتم: بله خودم هستم.   

فرزین احوال پرسی کوتاهی کرد و از لحنش پیدا بود که از شنیدن صدای من عصبی شده  حق هم داشت من قضاوت  های نادرستی راجع به او کرده بودم.

   قبل از هرچیز من یه معذرت خواهی به شما بده کارم. 

  - خواهش می کنم خدا ببخشه.

   - آقای فرزین خواهش می کنم همه حرف های من رو فراموش کنید من نباید اون قضاوت ها رو راجع به شما می کردم

- خواهش می کنم اگه کاری هست بفرمایید.

برایش توضیح دادم که از گذشته پشیمانم و موضوع بده کاریم را برایش گفتم فرزین ساکت به حرف هایم گوش می داد ودر آخر گفت:معذرت می خوام مژگان خانم از من چنبن توقعی نداشته باشین من یک بار بین شما وآریان واسطه شدم برا هفت پشتم بسه، دردسر این یکی بیش تره !

فرزین قبول نمی کرد ومن التماس می کردم  ودر آخر بدون این که به نتیجه ای برسم به تماس پایان دادم .

شب با چشمانی اشک آلود به سوی تخت خواب رفتم  .برای فرزین پیام کوتاهی فرستادم و دوباره ازش خواستم کمکم کند . چند روزی گذشت وخبری از فرزین نشد او حتی به پیام کوتاه هم جوابی نداد . از این که کمکم کند ناامید شدم و هربار باخدا حرف می زدم می خواستم واسطه ای شود تا من از دست این بده کاری خلاص شوم.

فرزین بعد از یک هفته تماس گرفت و بعد از احوال پرسی کوتاه گفت:  

-مژگان خانم من نمی دونم شما چه اصراری برای پس دادن پول و هدیه ها دارین....

ازشنیدن این جمله با عصبانیت گفتم: - ببینید آقای موسوی نه اون سرویس نقره ارزون بوده نه اون پول مبلغ کمی!

سپس آرام تر گفتم: خواهش می کنم من اونا رو نمی خوام  فکر می کنم حق زنشو خوردم.

 - ببینید مژگان خانم شما نباید از همون اول این ها رو قبول می کردید.

بغض آلود گفتم:- من نمی دونستم آریان زن داره وفکر می کردم این ارتباط به ازدواج ختم می شه.   

زمزمه وار گفتم: حالا که فکرش رو می کنم خیلی احمق بودم.

- ببینید مژگان خانم می تونید اونارو بندازیشون دور! 

گریه ام گرفت وگفتم :یعنی نمی خواین کمک کنید   من حس می کنم اون مال رو از زن آریان دزدیدم.

فرزین که از گریه من تحت تاثیر قرارگرفته بود گفت:خواهش می کنم گریه نکنید شما درست می گید اون پولا حق کس دیگه ای بوده آریان اون موقع سرش خیلی داغ بوده که این قدر فضل وبخشش کرده  من فکر می کنم که از خداش باشه پولش گیرش بیاد.

کمی سکوت کرد وگفت: شما منتظر باشین من اگه کاری توی تهران برام پیش آمد میام و می برمشون

  - چرا شما بیاین اگه آدرس بدید من اونا رو می فرستم و شماره حساب!

فرزین عصبی گفت: خانم شما چرا درک نمی کنید  آریان دوست نداره خانواده اش از این موضوع چیزی بفهمن شما به فکر من نیستین من به چه اجازه ای آدرس  خونه ی مردم رو بدم .....

بغض کردم وگفتم: اون موقع که داشت من رو سرکار می ذاشت مهم نبود خانواده ی من بفهمن.

   - بهرحال من سر قولم هستم شما هم دیگه ناراحت نباشین ...

  بعد از کمی سکوت گفتم :- این طوری زحمتی برای شما می شه !

فرزین بعد از کمی مکث گفت :- به هر حال من مجبورم به خاطر یه سری مسائل کاری به تهران بیام .شما منتظر باشین.

دوست داشتم آرام باشم اما این موضوع آرام و قرار برایم نگذاشته بود پول آریان را مثل یک مال می دانستم که حرام خورده ام بارها خودم را برای قبولشان سرزنش می کردم واز خدای خود شرمنده بودم دل شوره بدی داشتم و بی خوابی سراغم آمده بود  بامادرم تماس گرفنتم و مبلغ قبض را به عنوان بدهی دانشگاه گفتم وباز شرمنده خدا شدم. آریان زخم بزرگی  بردلم زده بود که هیچ مرهمی برایش پیدا نمی شد دوست داشتم ببینمش وسیلی محکمی به صورتش بزنم . دلم برای زنش می سوخت خبر نداشت شوهرش با چرب زبانی مرا خام خود کرده بود. یک لحظه به فرزین شک کردم نکند او می خواهد در نقاب یک مرد با معرفت به نامردی های آریان پایان دهد . وقتی با نازنین در مورد ترسی که بردلم حاکم شده بود حرف می زدم  به من معترض می شد ومی گفت:

- ببین مژگان تو خودت زنگ زدی و از فرزین خواستی کمکت کنه خب اون هم داره همین کارو می کنه.

-  نازنین دلم شور می زنه تو جای من بودی چی کار می کردی؟

­_ مژگان من یا کاری رو انجام نمی دم یا اگر بخوام کاری کنم تا آخرش می رم....

نازنین راست می گفت من خودم را باخته بودم .  همیشه فکر می کردم ازدواج باید با عشق وعاشقی شروع شود ، یک نفر شیفته و عاشق  بیاد و من را باخودش به سرزمین رویاها ببرد.آن شب تا دیر وقت فکر می کردم و اشک  می ریختم . صبح پدرم پول را به حسابم ریخت . از خودم بدم می آمد پدرومادر بیچاره ام دل خوش به چه کسی بودند استاد سرکلاس  حرف می زد ومن چیزی از صحبت هایش نمی فهمیدم صدایش مثل پتک بر سر من فرود می آمد. شانس آوردم به قول معروف ذهن خوبی داشتم وگرنه تا به حال باید همه ی واحدهای درسیم را افتاده باشم.

آن قدر دعا کردم که فرزین بعداز یک هفته تماس گرفت وازم خواست صبح فردا وسایل وپول را آماده کنم وجلوی در دانش گاه منتظر باشم .قرار شد به محض رسیدن با من تماس بگیرد . استرس همه ی وجودم را آزار می داد و مغزم هنگ کرده بود . شب به سمت کمد رفتم . هدایا را که از قبل داخل یک پلاستیک جای داده بودم بیرون آوردم ،زیر تخت پنهان کردم یاد روزهایی افتادم که آنها را به دوستانم نشان می دادم وبا ذوق وشوق می گفتم: نامزدم آریان فرستاده! آن ها هم باتعریف وتمجید به تماشایشان می پرداختند . از به یا آوردن خاطرات و خیالات بچه گانه ای که داشتم شرمگین بودم و عذاب می کشیدم . چشم هایم را روی هم گذاشتم ، اشک از چشمانم جاری شد آن روزها آریان را زیباترین وبهترین انسان روی زمین تصور می کردم و چه قدر رویای دیدنش را داشتم روز هایی که حاضر بودم برایش بمیرم. از این که احساس  عشق، نسبت به کسی که سراسر وجودش را دروغ  پر کرده بود داشتم از خود بی زار بودم . من برای یک خیال واهی می خندیدم، می گریستم  وزندگی می کردم، آن قدر فکر کردم که ساعتی بعد به خواب رفتم . صبح زنگ گوشیم به صدا در آمد فرزین بود او از من خواست روبه روی در دانش گاه منتظرش باشم . با نازنین صبحانه مختصری خوردم وبعد از آن نازنین ازم خواست آرامش خود را حفظ کنم.

- نازنین من می ترسم!

نازنین دستم را گرفت و گفت:

- تو از چی می ترسی خدا کمکت می کنه. مژگان اگه کلاس مهمی نداشتم باهات می آمدم،مبادا  از چیزی بترسی.



:: بازدید از این مطلب : 69
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : 2 فروردين 1395 | نظرات ()
نوشته شده توسط : نازنین خطر
در گذشت محمد جوشنی ادمین مهربان و با شخصیت سایت نودهشتیا را به همه ی دوستداران کتاب و جامعه ی ادبی تسلیت می گویم.



:: بازدید از این مطلب : 70
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : 2 فروردين 1395 | نظرات ()
نوشته شده توسط : نازنین خطر
در حسرت یک هم زبان نوشته ی فرزانه تقدیری

 

- نازنین من می ترسم!

نازنین دستم را گرفت و گفت:

- تو از چی می ترسی خدا کمکت می کنه. مژگان اگه کلاس مهمی نداشتم باهات می آمدم،مبادا  از چیزی بترسی.

چادرم را پوشیدم و وسابل را از زیر تخت برداشتم و از نازنین خداحافضی کردم و با تاکسی به دانشگاه رفتم وروبه روی دردانشگاه پیاده شدم. فرزین گفته بود با یک پرایید سبز یشمی می آید . یک ژاکت سفید و شلوار لی آبی پوشیده و وقتی به دانش گاه رسید دوباره تماس می گیرد . سرم درد می کرد وبا دل هوره اطراف را نگاه می کردم دل بی تابم آرام نمی گرفت  هزاران فکر به ذهنم خطور می کرد . واز بعدش می ترسیدم. اگر فرزین قصد مزاحمت پیدا کند، اگر صبح تا شب جلوی در دانش گاه کشیک مرا بدهد چه اصلن شاید .........

سرم به شدت درد می کرد !

فرزین دوباره تماس گرفت وگفت:- آن طرف خیابان پیش نیم کت های اتوبوس واحد ایستادم.

فرزین ازم خواست نشانه ای از خودم برایش بگویم ومن دست پاچه گفتم: چیزی به ذهنم نمی رسه !فرزین خندید وگفت: من شما رو بدون هیچ می شناسم  نیازی نیست چیزی بگید.

  - چرا ؟

- شما اون قدر هول هستین که هر کسی به نگرانیتون پی می بره .

ازش خواستم منتظر بماند و به راه افتادم . از دور فرزین را با ژاکت سفید دیدم او به پرایید سبز یشمی تکیه داده بود و  خون سرد به اطراف نگاه می کرد.

جلو رفتم وسلام کردم : _ ببخشید آقای فرزین ؟

فرزین با دیدنم جا خورد ولحظه ای بی حرکت به من خیره شد شاید به پوششم نگاه می کرد شاید هم به چیز دیگه ....

-           بله خودم هستم .  شما مژگان هستین ؟

-           بله  حالتون  چه طوره آقای فرزین

-         شروع کرد به احوال پرسی موهایش بلند ومشکی  و چشمانش درشت  بود با دیدن تلفن همراه که در دستش گرفته بود ترس برم داشت وبا خود گفتم: -نکنه داره پنهانی ازم فیلم می گیره! ازش خواستم تلفن همراهش را به من بدهد فرزین با تعجب به من نگریست ومن جواب دادم:فقط می خوام تو دست خودم باشه !

فرزین با حالتی که نشان می داد ناراحت شده گوشی را به من سپرد و گفت: به من اعتماد ندارید !   

بعد از داخل جیب کت سفیدی که در دست داشت یک پاکت در آورد وگفت:مژگان خانم حق دارید به من اعتماد نداشته باشین . او همین طور که حرف می زد  از درون پاکت کارت ملی و گواهی نامه اش را بیرون آورد و به من نشان داد :  - من سید فرزین موسوی هستم . سپس کارتش را به من داد وگفت :   وکیل هستم، کارشناس ارشد حقوق  همه اینا رو نشون دادم تا کمی به من اطمینان کنید

من فقط نگاه می کردم ولحظه ای بعد فرزین عکسی را از لابه لای مدارک به من نشان داد وگفت :

-این عکس آریانه !

میخ کوب به عکس سه در چهار آریان نگاه کردم و در حالی که پرده اشک جلوی چشمانم را تار کرده بود به چهره ی آریان خیره شدم... این مرد مسن نه چندان جذاب،   همان آریان رویا های من بود!                               

پاهایم سست شد و گریه امانم را برید گلوله گلوله اشک می ریختم و به آریان ناسزا می گفتم . فرزین                                                                                                                                                                                                                                                                   

عکس را از دستم کشید وخواست آرام باشم:

-   درست نیس مژگان خانم  مردم متوجه می شن. آروم باشین!                                                                   

عکس را که دیدم بیش تر از گذشته از آریان متنفر شدم تیرم می زدند خونم در نمی آمد و با عصبانیت گفتم: نامرد بی غیرت . اگه این جا بودی می زدم تو گوشت. دروغ گوی بی معرفت !                                                 

سرویس نقره و پول را به فرزین دادم و گفتم: - فقط یه سوال دارم. آریان چیزی درمورد من به شما گفته ؟

 آریان چیز زیادی در مورد شما نگفته فقط این که شما دختر مهربون وخوش قلبی هستین، که از چهره زشت خودش ناراحته سپس زمزمه وار گفت: هرچند این آخری رو شما بهش دروغ گفتین!

عصبانی ابرو در هم کشیدم وگفتم: شما چیزی گفتین؟   

  - نه نه! من منظور خاصی نداشتم راستش من یه مدت وکیل زن آریان بودم . آریان زیاد اهل کار نبود یه آدم افسرده ودم دمی مزاج بود که اعتیاد هم داره برای همین زنش نتونسته تحمل کنه و گذاشت رفت  می خواست جدا بشه تا الان که فهمیده بارداره و......

بغض آلود وبا تحکم گفتم: بسه ،  دیگه نمی خوام چیزی بدونم.

فرزین لبخندی معنادار بر لب نشاند.  یعنی فکر می کرد به زن آریان حسودی می کنم.سپس با یک پوزخند تمسخرآمیز و از سر غرور گفت: درضمن یک نصیحت تو این دنیا نمی شه زود به هر کسی اعتماد کرد.

مثلن به عنوان برادر گفت، اما از لحن گفتنش انگار آبی یخ ریختند توی صورتم قطره اشکی روی گونه ام غلتید و محکم گفتم: یعنی تا به حال شما هیچ اشتباهی مرتکب نشدید که این طور منو را محکوم می کنید؟

فرزین از لحن محکم من جا خورد و به فکر فرو رفت.

عکس آریان یک لحظه از جلوی چشمانم محو نمی شد وقتی به خانه رسیدم یک کلمه با هیچ کس حرف نمی زدم هرچه نازنین سوال می پرسید جواب نمی دادم چه داشتم که بگویم به جز آه....

آریان به من دروغ های زیادی گفته بود ومن بدون هیچ فکری همه ی آنها را باور کرده بودم .من مانده بودم و هزاران سوال بی جواب و علامت تعجب !!

واقعن دلم چه طور مثل یک عروسک این قدر زود بازیچه ی دروغ های آریان شده بود باز هر بار می خواستم نفرینش کنم به یاد مسافر کوچولویش دلم نمی آمد . بعد از آن تصمیم گرفتم خودم را به سرنوشت بسپارم . ساعتی بعد هنوز ناهار نخورده بودیم که تلفن همراهم به صدا در آمد و از نازنین خواستم جواب دهد و نازنین همین کار را کرد و بعد از پایان مکالمه در کمال ناباوری گفت:

- مژگان باید بریم بیمارستان اروند!

شکه شدم و با ترس گفتم: چی شده؟

-   بیماری رو به اسم موسوی آوردن که تو تماساش شماره ی ما رو دیدن !

طاقت این یکی را دیگر نداشتم من ومن کنان گفتم: فرزین تو بیمارستان چی کار می کنه!

نازنین مرا که عین مرده ی متحرک بودم تا بیمارستان همراهی کرد .

وقتی رسیدیم بیمارستان فهمیدیم که فرزین را به خاطر قلبش به بیمارستان آوردن من فقط گریه می کردم.واقعن برای من روشن شده بود که بد شانس هستم .

کم کم حال فرزین رو به بهبودی رفت و می توانست صحبت کند . او با دیدنم معذرت خواهی کرد. در حالی که اشک می ریختم گفتم:این من هستم که باید از شما معذرت خواهی کنم .

فرزین لبخندی زد وگفت:حال من خوبه شما برای چی گریه می کنید؟

   - من نمی خواستم کسی به خاطر من این طوری توی دردسر بیوفته

- لطفن ناراحت نباشین، گفتم که من خودم تهران کار داشتم برا همین اومدم  شما ملاحظه حال منو بکنید  می شه این قدر گریه نکنید!

سعی کردم آرام باشم و اشک هایم را پاک کردم.  فرزین گفت: ممنوم حالا بهتر شد ، مژگان خانم  عابر بانک من  هم راه موبایل وسویچ ماشین روی اون کمد کوچیک کنار تخته ... خواهش می کنم کارت رو بردارین و هزینه ی بیمارستانو پرداخت کنید . شماره رمز را گفت و من هم راه نازنین از خود پرداز بیمارستان پول برداشتیم و کارهای بیمارستان را انجام دادیم . غروب موقع خداحافظی کنارش ایستادم . پلک هایش را بسته بود و داشت استراحت می کرد آرام صدایش زدم و او چند لحظه بعد چشم هایش را باز کرد و چند باری پلک زد وسپس به من نگریست زیر نگاهش دست پاچه شدم اما سعی کردم آرام باشم .       

- من و نازنین دیگه باید بریم در خواب گاه رو می بندن...

- باز هم از زحمات شما و نازنین ممنون. خواهرم تو راهه داره میاد  بهتره شما دیگه برین ...

-آقای موسوی ، یه خواهشی از شما داشتم.

 

آرام گفت: بله بفرمایید.

-ازتون خواهش می کنم که این موضوع

هنوز صحبتم تمام نشده بود که فرزین گفت: خواهش می کنم خانم اطمینان داشته باشید.

-یعنی حاضرید قسم بخورید که

خودم از گفتن بقییه ی حرفم شرم کردم و دگر ساکت شدم . فرزین به نشانه ی تاکید گفت: گفتم که شما، نگران چی هستین.

از ش خداحافظی کردیم . خسته و کوفته به خواب گاه رفتیم  تا به خانه رسیدم دو تا قرص سردرد خوردم و روی تخت دراز کشیدم من سکوت کرده بودم اما نازنین آن قدر از فرزین گفت تا خودش هم خسته شد. صبح که از خواب بیدار شدم ساعت ده ونیم بود نازنین بی سروصدا داشت درس می خواند روی تخت نشستم نازنین با دیدنم گفت:سلام مژگان . ساعت خواب!   

لبخندی زدم وگفتم: همه که مثل تو سحر خیز نیستن!

مژگان وقتی تو خواب بودی خانم موسوی زنگ زد وازمون تشکر کرد

با شنیدن نام موسوی بهت زده به نازنین نگاه کردم، نازنین خنده ای کرد و گفت:چیه؟ خواهر فرزین رو می گم . کلی معذرت خواهی کرد وگفت ،یه قرار بذاریم هم دیگه رو ببینیم !

کنجکاو پرسیدم: تو می خوایی بری؟

-  به نظر زن بدی نمی یومد. خب معلومه که می رم .

خلق و خوی نازنین صد برابر با من تفاوت داشت او همیشه خوش بین بود بر عکس من که همیشه احساس بدی داشتم آرام در حالی که گیج و منگ بودم رو به نازنین گفتم: بهتره نریم نازنین.  اون می خواد بپرسه جریان چی بوده .

نازنین لحظه ای فکر کرد و سپس به من نگریست  و گفت: نکنه به خواهرش گفته!

 یک لحظه به شک افتادم و نگران شدم فرزین قسم خورده بود که در مورد من حرفی به کسی نزند حالا چه طور ممکن بود زیر قول خود زده باشد نازنین دوست داشت با خواهر فرزین آشنا شود، اما از من می ترسید چون می دانست روی این موضوع حساس هستم . خواهر فرزین هم دست بردار نبود و در آخر با اصرار قرار شد ساعت نه ونیم صبح فردا در پارک نزدیک بیمارستان هم دیگر را ببینیم .  مثل دانه های گندم که روی ساج داغ ریخته باشند بی تابی می کردم  . باید معمای راز داری فرزین برایم حل می شد صبح طبق قولی که داده بودیم سر قرار حاضر شدیم.  من استرس زیادی داشتم اما نازنین خون سرد و آرام به نظر می رسید هردو روی نیم کت نشستیم و بعد از ده دقیقه فرزین پا به پای خواهرش آمد .چشمم به خواهرش افتاد که از دور زیبا به نظر می رسید.  نازنین که دختر خوش مشربی بود  خودش را آماده ی احوال پرسی کرد و من دست پاچه  خودم را گم کرده بودم. خواهر فرزین جلو آمد و صمیمانه با هردوی ما رو بوسی کرد  فرزین بعد از سلام ما را به هم معرفی کرد و سپس احوال مرا جویا شد قدش بلند بود و من برای دیدنش باید سر بلند می کردم آرام جوابش دادم با تعارف خواهر فرزین که فرانک نام داشت روی صندلی های سنگی که میز هم داشت نشستیم  فرزین کنار خواهرش و روبه روی من نشست  فرانک شروع به صحبت کرد سخن ران خوبی هم بود  درست مثل نازنین. فرانک گفت :  -فرزین برای من گفته که شما چقدر توی درد سر افتادین ما رو شرمنده کردید .

نگاهی به فرزین انداخت و ادامه داد  :ما فکر کردیم بدون تشکر از شما بریم  دور از ادب باشه.

نازنین گفت:خواهش می کنم ما که کاری نکردیم .

فرزین از جمع عذر خواهی کرد و سپس گفت : اگه اجازه بدید می خواهم همه اتون رو به آب هویج بستنی دعوت کنم.

 نازنین پیشاپیش تشکر کرد و تعارف  کردکه زحمت نکشد و من مثل عروسکی گنک ولال  فقط ناظر بودم بعد از رفتن فرزین   فرانک گفت: بار اولش نیست که بستری می شه  هر چند وقت یک بار این طوری می شه .

فرانک صحبت می کرد ومن از شدت استرس نمی توانستم سر بلند کنم  . یعنی فرزین در مورد من چی چیزی گفته! 

حالا خواهرش راجع به من چه فکری می کند. در همین افکار غوطه ور بودم و خود خوری می کردم که فرزین با بستنی آمد بستنی ها را تقسیم کرد من طاقت جو حاضر را نداشتم و دوست داشتم آن ها را ترک کنم موقع خوردن بستنی عصبی نگاهی به فرزین انداختم که او متوجه شد بالاخره بعد از نیم ساعت . دعاهایم کار ساز شد و بعد از خوردن بستنی ها  فرزین گفت :

- فرانک جان  دیگه دیر می شه  باید راه بیفتیم.

فرانک قبول کرد و موقع رفتن نازنبن وفرانک جلو تر می رفتند و فرزین شانه به شانه ام زمزمه وار گفت:

 از من ناراحتی!

 اول جوابی ندادم و فرزین پرسید:  من وخواهرم حرفی زدیم  که شما دل خور هستید ؟  

محکم گفتم:شما به خواهرتون چی گفتین ؟

فرزین جا خورد وگفت:من هیچ چیز به هیچ کس نگفتم .

با صدای لرزان و گله مند گفتم:این بود راز داری شما!؟  ازتون توقع نداشتم!

فرزین که ناراحت شده بود محکم جواب داد: شما در مورد من چی فکر کردی؛ احدی از موضوع شما چیزی نمی دونه! من فقط به خواهرم گفتم شما و دوستتون به من کمک کردین  اون هم صلاح دید تشکر کنیم.همین !

از گفته خود پشیمان شدم اما معترض گفتم: همین !

فرزین عصبانی گفت : بله همین!  می دونید مشکل شما چیه؟ مشکل شما اینه که به نامردی مثل آریان  اعتمادکردید اما هنوز حاضر نیستین به من اعتماد کنید.

ایستادم و چشم به چشمانش دوختم فرزین ساکت شد وروی  برگرداند سپس زمزمه وار گفت :

_ماجرای زندگی شما از همون ابتدا از ذهن من پاک شده بود .

با شنیدن ابن جمله از دهان فرزین قلبم شکست. صدای گرم و غم آلودش را هنوز در ذهن دارم . فرزین با گفتن این جمله با عصبانیت از من جدا شد پاهایم سست شده بود و مغزم کار نمی کرد .

در همین لحظه فرانک از نازنین خداحافظی کرد و به سراغ من آمد وگفت:

-واقعن ممنونم معلوم نیست اگه شما نبودین چه بلایی سر فرزین می آمد .

فرانک با گفتن این جمله مرا بوسید و خداحافظی کرد.جگرم سوخت و درحالی که به چشمانم اجازه نمی دادم بگریند روی به طرف فرزین کردم فرزین ناراحت و عصبانی  داشت سوار ماشین می شد ومن  میان پرده ی اشک دور شدن ماشین را دیدم ...

 



:: بازدید از این مطلب : 71
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : 2 فروردين 1395 | نظرات ()
نوشته شده توسط : نازنین خطر
در حسرت یک هم زبان، نویسنده، فرزانه تقدیری

 

با کوله باری از غم به خواب گاه رفتم  و سردرد عجیبی آزارم می داد و صورت فرزین یک لحظه از خاطرم پاک نمی شد . حس می کردم دختری بی لیاقت هستم که هیچ ارزشی نه برای خود قائل است نه برای دیگران! روی تخت نشسته بودم که نازنین با یک سینی وارد شد و گفت:بیا املت بخور . لبخندی ساختگی زدم وگفتم: من نمی تونم بخورم سرم درد می کنه . نازنین چند دفیقه ای را در سکوت به خوردن ادامه داد و بعد از چند دقیقه گفت:

-   راستی اون چه رفتاری بود که نشون دادی  من دیدم  فرزین عصبانی ازت جدا شد تو چی بهش گفته بودی؟

  تحمل حرف هایش را نداشتم و بی حوصله جواب دادم :

-هیچی. هیچی... چه قدر سوال می پرسی .

نازنین که انگار می خواست تا بقییه نیامدند حرف هایش را بزند گفت:

 _ ببین مژگان تو فکر می کنی تو این دنیا فقط خودت مشکل داری .

عاجزانه گفتم : نازنین خواهش می کنم بس کن سرم درد می کنه.

 با صراحت گفت:معذرت می خوام، من دیگه از رفتارت  خسته شدم . هیچ وقت حوصله نداری همیشه سرت درد می کنه  با یه تلفن ساده عاشق یه صدا شدی  بعد هم موضوع سوسن وحالاهم....

با صدایی لرزان بر سرش داد زدم. این چیزا به تو ربطی نداره.

نازنین صدایش را بالاتر برد وگفت:

-اگه به من ربط نداره پس به کی ربط داره؟من هم آدمم  افسردگی گرفتم بس که این طوری دیدمت تو داری با من زندکی می کنی  من دوست توام .....

با گریه گفتم:بس کن دیگه....

نازنین دگر ساکت شد  اما همه ی حرف هایش را به من زده بود . موقع خواب پنهانی زیر پتو گریه می کردم نه به خاطر حرف ها و صدای بلند نازنین به خاطر خودم و اشتباهاتی که مرتکب شده بودم . به تلفن هم راهم نگاه کردم

از این که باز نسبت به فرزین قضاوت نادرستی کرده بودم سخت ناراحت بودم هرچه بود او داشت به من کمک می کرد تا از زیر دین آریان خلاص شوم.آهی کشیدم و برایش پیامی کوتاه فرستادم  واز ش خواستم مرا ببخشد.

صبح همان روز با صدای نازنین از خواب بیدار شدم او مرا بوسید وازم خواست برای خوردن صبحانه اماده شوم .

 فکر می کرد از دیشب ناراحت هستم . در صورتی که این طور نبود هر چه گفته بود حقیقت داشت  لبخندی تحویلش  دادم و گفتم :

-  نازنین  از دیشب تا حالا هیچی نخوردم .....

نازنین خوشحال شد و گفت: بیا صبحونه بخور 

حین خوردن نازنین در مورد ماجرای دیروز خیال بافی می کرد و می گفت:

-       به احتمال زیاد یکی از ما دل فرزین را برده ایم.

 می دانستم خودش را می گوید چون او از همه لحاظ تک بود ....

از همان روز به بعد هم، رابطه نازنین با فرانک صمیمی تر شد آن ها تلفنی با هم حرف می زدنند و قرار بود به زودی خانه فرانک و شوهرش به تهران منتقل شود. فرانک هربار با نازنین تماس می گرفت احوال من را هم جویا می شد و می گفت اگر کاری دارید روی کمک من و شوهرم حساب کنید.

بالاخره فرجه ی امتحانات آغاز شد و من بعد از مدت ها به شهر خود بازگشتم دیدن خانواده مخصوصن مادر، باعث آرامش بود  مادر برایم بهترین غذاها را درست می کرد و همه سعی می کردند به من خوش بگذرد . طوری وانمود می کردم که انگار شاد ترین دختر دنیا هستم . در این مدت برای آرزو خواهرم خواستگار مناسبی آمد و او هم قبول کرد . او معتقد بود ازدواج باعث پیشرفت آدمی می شود . خوش حال شدم اما به یاد روزی افتادم که عروس رویایی آریان بودم  از خودم بدم می آمد  واقعن عقلم را کجا گذاشته بودم !

همیشه خودم بحث ازدواج را پیش می کشیدم و او شروع می کرد به دادن وعده های تو خالی . آریان  می گفت و من  لذت می بردم و باور می کردم آن روزها ارزویم شده بود دیدن آریان و وصال با او .....

در همان روز ها  فرزین با تلفن هم راهم تماس گرفت:

   - الو سلام مژگان خانم ...

با شنیدن صدایش به یاد آخرین روز و آن اشتباه قلبم شکست وبغض گلویم را فشرد شرم سار گفتم :

 - سلام   آقای فرزین  حالتون چه طوره .

-       ممنون  مژگان خانم  ببخشید مزاحم شدم، خواستم بگم من امانتی ها رو به صاحبش رسوندم  ببخشید که دیر شد من کمی درگیر بودم اما بالاخره  تونستم اونا رو بدم به آریان.

  شرم سار تر از گذشته بغض آلود گفتم:من  نمی دونم چه طوری ازتون تشکر کنم ممنونم.

-خواهش می کنم. من که کاری نکردم

-  آقای موسوی می خواستم بدونم ... شما هنوز از حرف های اون روز من ناراحت هستین ؟

فرزین لحظه ای سکوت کرد وسپس گفت:

- نه  من همه چیز و فراموش کردم! من هم یه معذرت خواهی به شما بده کار هستم شما درست می گفتید هر کسی ممکنه اشتباه کنه. به هرحال منو ببخشید.

فرزین بعد از کمی مکث گفت: شما هم دیگه ناراحت نباشین، خوش حال شدم صداتون رو شنیدم با من کاری ندارین.

- نه مزاحم  نمی شم  باز هم ممنون خداحافظ .

 -خواهش می کنم ، خداحافظ شما .

بعد از پایان تماس غم عجیبی سراغم آمد. به یاد گذشته و اشتباهاتم اشک ریختم اما از نگرانی قرض و هدیه های آریان خلاص شده بودم. فرجه ی امتحاناتم تمام شد ومن دوباره به خواب گاه برگشتم . امتحاناتم را به سختی پشت گذاشتم  و بعد از آخرین امتحان به سرعت از نازنین خدا حافظی کردم و با اولین بلیط کنار خانواده برگشتم کارمان شده بود بازار رفتن و خرید جهیزیه برای آرزو ! 

 چه روز های خوبی بود آن روز ها !

ترم جدید من ونازنین در یک واحد آپارتمانی مستقر شدیم از این که دوباره مجبور بودم از خانواده ام جدا شوم ناراحت بودم وقتی خودم را در آینه می دیدم لاغر وزشت شده بودم انگار مرده ای که از گور فرار کرده باشد !  چند ماهی گذشت و در حالی که تمام فکر وذهن خود را روی درس خواندن متمرکز کرده بودم خانمی با تلفن هم راهم تماس گرفت و خودش را موسوی معرفی کرد با شنیدن نام موسوی جا خوردم . اولش حس کردم شخصی را به این اسم نمی شناسم اما با شنیدن نام فرزین گر گرفتم و دوباره تمام گذشته را به یاد آوردم احوال پرسی کردم وفرانک گرم و صمیمانه با من صحبت کرد انگار سال ها مرا می شناخت او از من خواست فرصتی را در اختیار خانواده ها بگذارم تا بیشتر آشنا شویم ودر کمال ناباوری مرا برای برادرش خواستگاری کرد  فرانک با مهارت خاصی سعی می کرد نظرم را بداند. حس خوبی داشتم  وقتی به دلم رجوع می کردم فرزین را دوست داشتم و خود هم نمی دانستم قلبم را کجا باخته بودم در حالی که می ترسیدم فرانک از پشت گوشی صدای قلبم را بشنود شماره ی خانه را گفتم و بعد از خداحافظی حس شیرینی سراغم آمد  وقتی جریان را برای نازنین تعریف کردم  نگاهی به چشمان پر اشکم انداخت و تبریک گفت  . مرا در آغوش کشید: مژگان،من می دونستم فرزین بهت علا قه مند شده.

 خندیدم و گفتم : باورم نمی شه نازنین.

 مرا بوسید  و گفت: چرا باور نمی کنی عزیزم  من انتظار چنین اتفاقی رو داشتم .

شب همان روز مادرم تماس گرفت و جریان را برایم گفت . من با شرم وحیای خاصی به مادرم گفتم:  

هر طور خودتون صلاح می دونید . در واقع به این خواستگاری راضی بودم این حرف ها تعارف بود . قرار شد در اولین فرصت به شهرمان برگردم از اساتید اجازه گرفتم و با کوله باری از امید و شادی برگشتم . قرار خواستگاری روز جمعه معین شد ومن سر از پا نمی شناختم  شادی وصف ناشدنی وجودم را پر کرده بود .

خانواده موسوی عصر جمعه برای خواستگاری آمدند . آن شب فرزین کت وشلوار مشکی پوشیده وهم راه خواهر ومادرش آمده بود او پدرش را سه سال پیش از دست داده بود . فرزین دسته گل را در دستان من گذاشت قلبم دیگر طاقت حصار تنگ سینه ام را نداشت . مراسم آوردن چای را با دل شوره عجیبی انجام دادم و این طور که معلوم بود فرزین به دل پدرم نشسته بود . بالاخره قرار شد من وفرزین تنها صحبت کنیم . وقتی روبه روی فرزین نشستم نمی توانستم به صورتش نگاه کنم همه ی زیبایی های دنیا یک جا در این مرد جمع شده بود . فرزین صحبت را با یک معذرت خواهی آغاز کرد او از من خواست گذشته را فراموش کنم مثل خودش که هم چیز را فراموش کرده بود. او می گفت: برایم عجیب بود که این قدر برای پس دادن پول اصرار داشتی قبل از این که شما رو ببینم فکرهای دیگه ای درموردتون کرده بودم که بعد از شناخت بیش تر فهمیدم همشون اشتباه بوده. من از رفتارتون خوشم اومد و با مشورت فرانک این تصمیمو گرفتم.  برعکس بود او داشت از زیبایی های من و این که دل ربا هستم سخنرانی می کرد . فرزین گفته ها را گفت و سکوت کرد من سر به زیر انداختم ودر اضطراب دست و پا می زدم فرزین گفت: نمی خوایید چیزی بگید.  سر بلند وبرای اولین بار چشمانم با چشمان زیبایش تداخل پیدا کرد با صدای لرزان  گفتم  : 

آقای موسوی شما نمی خواین چیزی در مورد ......

فرزین نگذاشت صحبتم تمام و گفت:می دونم چی می خواین بگین!

به چشمانم خیره شد و یک لحظه حس کردم می خواهد گریه کند سپس ادامه داد  -اگه جای من بودی می گفتی ؟

نگاه من معترض بود و فرزین ملتمسانه گفت:من چاره ای ندارم ، خواهش می کنم منو درک کن، مژگان .

قلبم شکست و دیگر نتوانستم چیزی بگویم  فرزین ادامه داد: دوست دارم قبل از این که به من جواب بدید، همه ی سنگ ها رو با خودتون  وا بکنید،هر چی باشه صحبت یک عمر زندگیه. شرایط من با یه ادم معمولی فرق می کنه. خودتون که تو بیمارستان بودید و دیدید !

از خودتون بپرسید آیا می تونید با کسی که هم چین مشکلی داره زندگی کنید در ضمن من به خاطر شرایطی که دارم، نمی تونم توی شهر شلوغ و جایی که آب وهوای خوبی نداره زندگی کنم.

 من خواسته ای از فرزین نداشتم جز این که اجازه ی درس خواندن را به من بدهد و این که در آینده می خواهم برم سر کار . فرزین حرفی نداشت و مراسم خواستگاری به خوبی تمام شد .

بعد از مراسم خواستگاری قرار شد پدرم با دو تا از پسرعموهایم برای تحقیق به چالوس بروند من به خاطر موضوع بیماری فرزین دل شوره داشتم  اما حالا کسی پیدا شده بود . که واقعن دوستم داشت و این را در عمل به من ثابت کرده بود حس شیرینی داشتم که حاضر نبودم با همه ی دنیا عوضش کنم ازدواج با فرزین را یک شانس بزرگ می دانستم که به من روی آورده است  قرار شد  برای دانشگاه دوباره به تهران بروم . چاره ای نداشتم جواب قطعی را باید بعد از تحقیقات می دادم .



:: بازدید از این مطلب : 72
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : 2 فروردين 1395 | نظرات ()
نوشته شده توسط : نازنین خطر
در حسرت یک هم زبان نویسنده فرزانه تقدیری

 

هرچند که جواب من از همون ابتدا مثبت بود  ! در حالی که به شدت دل نگران بودم به خوابگاه رفتم . اولین سوالی که نازنین پرسید  نظر پدرم بود   من همه ی مراسم خواستگاری را برای نازنین تعریف کردم . آن شب هردویمان نخوابیدیم و تا صبح حرف زدیم . دوست داشتم همه چیز را راجع به بیماری فرزین به پدرو مادرم بگویم  اما می ترسیدم فرزین ناراحت شود  در واقع ترس از دست دادن فرزین مانع گفتن حقیقت بود . طاقتم طاق شده بود هر بار با مادرم تماس می گرفتم منتظر جواب تحقیقات بودم اما او در این باره صحبتی نمی کرد .

دل توی دلم نبود . از ته دل ارزو می کردم جواب تحقیقات خوب باشد . من فرزین را واقعن دوست داشتم و عشقی پاک میان ما بوجود آمده بود .

بالاخره بعد از یک هفته مادرم زنگ زد. فرزین از هر لحاظ ایده ال بود .  با شادی وصف ناشدنی برگشتم . قرار شد هم دیگر را بیشتر بشناسیم یک صیغه ی محرمیت بین ما خوانده شد .

من گذشته را فراموش کرده بودم و حالا فقط از شادی اشک می ریختم . فرزین با تعجب می گفت :

 -  تو حتی تو شادی اشک می ریزی ! می شه این قدر گریه نکنی . چشمات ضعیف می شه !

وقتی به من می گفت دوستت دارم آتش عشقی در وجودم شعله ور می شد که از گرمایش تمام بدنم گر می گرفت.

حس قشنگ و عجیبی نسبت به فرزین پیدا کرده بودم.

مادر بی تاب بود. چون با این ازدواج من از کنارش می رفتم.

هر بار مادر بی تابی می کرد او را می بوسیدم و می گفتم:

-نگران نباش مامان، قول می دم زود به زود بیام و بهتون سربزنم.

پدرم مخالفتی نداشت چون معتقد بود مهم خود من هستم و اگر می توانم تحمل کنم مشکلی نیست.

جدا شدن از خانواده برایم سخت بود. اما وقتی به عشقم فرزین فکر می کردم که چه قدر دوستش دارم همه چیز برایم آسان می شد. و به خاطر این که هم من و هم فرزین و خانواده ها در رفت و آمد نباشیم قرار آزمایش خون گذاشته شد.

جواب قطعی مثبت بود و فقط منتظر جواب آزمایش بودیم.

 بعد از انجام آزمایش با اجازه ی پدر قرار شد یک ساعتی را برویم بیرون.

پدر همه چیز را به خوبی کنترل می کرد. قلبم تندتند می تپید و وقتی جلوی ماشین فرزین نشستم حس غرور خاصی به سراغم آمد. چادرم را درست کردم و سعی داشتم خود را آرام نشان دهم.

-موافقی بریم پارک!

با شرم و حیا پاسخ دادم: -هرجا شما راحت ترید.

-پس می ریم پارک، ...

نگاهی به من انداخت لبخندی برلب نشاند و ادامه داد:

-خانوم من، از هر لحاظ تکه.

سکوت مرا که دید به نشانه ی گرفتن تأیید گفت: -آره خانوم!

دوستش داشتم و هرچه می گذشت این عشق بیش تر می شد اما موضوع بیماریش و همین طور جدایی از خانواده ام برایم زجر آور شده بود. و او خود انگار هیچ استرسی نداشت. شوق به دست آوردن من آن چنان مستش کرده بود که همه چیز را فراموش کرده بود.

تمام نیم کت های پارک پر بود و فرزین رها از همه چیز به سمت چمن رفت و گفت: -بیا بشین این جا.

کنارش ایستادم و با تعجب گفتم: -این جا!

_آره خانوم این جا، کیفش بیش تره. اگرنم نداشته باشه!

فرزین چمن را امتحان کرد و گفت: -بنشین، نم نداره.

 نشستم و فرزین کنارم نشست. اولین بار بود که این قدر نزدیکم نشسته بود حس می کردم قلبم می خواهد از جا کنده شود.

-مژگان نمی دونی چه حسی دارم، کاش می تونستم کمی از این حس رو به تو منتقل کنم.

به پیراهن سبز پسته ای که پوشیده بود خیره شدم و حس می کردم از روی پیراهن تپش قلبش را می بینم.

آرام گفتم: -فرزین، من هم نمی تونم برات توصیف کنم که چه حسی دارم.

-انگار از چیزی ناراحتی!

از سخنش جا خوردم سکوت کردم او می دانست از چیزی رنج می برم.

-چی شده، با من درد دل کن

 با صدایی لرزان گفتم: -از همین حالا دلم برای پدر و مادرم تنگ شده.

-عزیزم، ما که همون اول در موردش صحبت کردیم، نگران نباش هر موقع اراده کنی، می یایم و بهشون سرمی زنیم.

با صدایی آرام ادامه داد:

-اگر هم به خاطر اون جریان ناراحتی، قول مردونه، بعد از عروسی بهشون می گیم.

اشک از چشانم جاری شده و سر بلند کردم:

-هیچی جز خودت برام مهم نیست. من تا آخرش باهات هستم.

-قسم می خوری تا آخرش با من می مونی، حتی بعد از مرگم.

بند دلم پاره شد انگار جیگرم آتش گرفت و به حالت قهر روی برگرداندم.

-ناراحت شدی، مژگان قهری!

درحالی که سعی می کردم برخود مسلط باشم گفتم:

-قرار شد از این حرف ها نزنی.

-مژگان این قلب فقط به امید تو می زنه.

از شنیدن این جمله عصبی اشک می ریختم و فرزین سعی می کرد آرامم کند.

اما فایده ای نداشت من اشک می ریختم و ترجیح دادم چند دقیقه ای را به حالت قهر با او حرف نزنم.

فرزین با دیدن اشک هایم دستمالی از جیبش بیرون آورد و به من داد.

من حقیقت را پذیرفته بودم و فرزین را هرطور که بود می خواستم و به هیچ عنوان حاضر نبودم از دستش بدهم. حتی اگر روزی صحبت مرگ را پیش بکشد من پیش مرگش می شدم. چند دقیقه بعد فرزین از کنارم بلند شد و رفت و در این فاصله به رفتنش نگاه می کردم از این که این قدر دوستم داشت به خود می بالیدم و خدا را شاکر بودم.

در افکار خود غوطه ور بودم که فرزین با بستنی میوه ای سر رسید و کنارم نشست. با صدای گرم و مهربانش گفت:

-خانم های قهر قهرو بستنی گیرشون نمی یاد!

بستنی را جلوی صورتم گرفت و با لبخند گفت:

-بیا بستنی برا شادی خوبه !

با لبخند به صورت زیبایش نگریستم و او گفت :

-آهان، حالا شدی یه خانم خوب! بگیر......

صبح زود فردا به خاطر کلاس مهمی که داشتم مجبور بودم دوباره به تهران و خوابگاه برگردم.

فرزین همراه خواهر و مادرم مرا تا ترمینال همراهی کرد.

ساکم را بلند کرد و به سمت جعبه ی اتوبوس برد.

همیشه وقتی از ترمینال به سمت خوابگاه می رفتم، حس تنهایی و بی کسی شدیدی سراغم می آمد اما این بار با آمدن فرزین دیگر این حس را نداشتم.

انگار خواب و رویا می دیدم چه قدر دنیا برایم تماشایی شده بود.

با داشتنش همه ی مشکلاتم را فراموش کرده و حس می کردم حالا برای خودم کسی شده ام چون کسی را در این دنیا پیدا کرده بودم که برایم ارزش قائل بود.

از نگاه های بقییه به فرزین و خودم حس غرور پیدا می کردم.

فرزین پلاستیک خوراکی را به دستم داد و گفت:

-بیا خانوم، هرچند برات ضرر داره، اما بخور. برای یکبار عیبی نداره.

خندیدم و گفتم: -دستت درد نکنه، راستی تو کی می ری چالوس؟

-من هم کم کم راه می افتم، هروقت رسیدی به من زنگ بزن تا از نگرانی بیرون بیام.

سربه علامت تأیید پایین بردم و فرزین گفت:

-مواظب خودت باش.

از این که از فرزین جدا می شدم اشک در چشمانش جمع شد داشتم اشک هایم را از فرزین پنهان می کردم که متوجه شد. فرزین با صدای گرمش دلسوزانه گفت: -مژگان چیه،

با شنیدن این جمله از دهان فرزین بیشتر دلم گرفت و اشک هایم پایین ریخت. فرزین گفت: گریه نکن ! باز دوباره می یای همدیگه رو می بینیم.یا من می یام می بینمت!

اشک هایم را پاک کردم و آرام گرفتم.

فرزین خداحافظی کرد و من بعد از روبوسی با مادر و خواهرم سوار اتوبوس شدم.

از پشت شیشه خانواده ام را می دیدم فرزین برایم دست تکان داد. لبخندی زدم و برایش دست تکان دادم. درحالی که حس دلتنگی شدیدی وجودم را آزار می داد و اشک هایم بر روی گونه هایم می غلتید، به تهران رسیدم.

نازنین به محض دیدنم در آغوشم کشید و گفت:

-به همین زودی آقا فرزین تو رو از من گرفت.

خندیدم و گفتم: این چه حرفیه نازنین، من هیچ وقت بهترین دوستم رو فراموش نمی کنم.

-حتمن گرسنه ای، می خوایی برات غذای ظهر گرم کنم، خوروش سیب زمینی با برنج می خوری؟

لبخندی زدم و گفتم: -اگه این کار رو بکنی ممنون می شم.

نازنین به قصد گرم کردن غذا از اتاق خارج شد و من روی تخت نشستم و با فرزین تماس گرفتم. –الو سلام.

-سلام خانوم رسیدی؟

-بله زنگ زدم نگران نباشی.

-خسته ای، تو راه بهت خوش گذشت؟

با شنیدن صدای تو مگه می شه خسته باشم.

-مژگان، بعد از عروسی خودم می برم و می یارمت.

با خنده گفتم: -پس کارت چی می شه. لابد تعطیل!

با لحن مهربان و صدای گرمش گفت:

-آره خانمم . واسه تو تعطیل!

کاش می توانست ذوق مرا از پشت گوشی ببیند. حس می کردم پرنده ای هستم که تازه به او پرپرواز داده اند.فرزین قبل از خداحافظی روی درس خواندنم بسیار تأکید کرد و گفت:

-زیاد مزاحمت نمی شم چون می دونم خسته ای.

دوست نداشتم مکالمه ام با فرزین تمام شود. ازش قول گرفتم دوباره با من تماس بگیرد.

بعد از خوردن شام نازنین گفت:

-مژگان، چیزی راجع به قرضت از آریان پرسیدی؟

به صورتش نگریستم.

-فرزین خیلی وقت پیش بهم گفت. آریان با دیدن پول ها خوش حال شده. مثل این که خودش هم از خدا می خواسته به دل من بیفته که پولو پس بدم.

لحظه ای سکوت کردم و سپس در ادامه گفتم:

-فرزین ازم قول گرفته که دیگه راجع به گذشته صحبت نکنم.

می دونم اگه راجع به آریان حرفی بزنم عصبی و ناراحت می شه.

می دونی چیه نازنین، آریان دیگه برای من وجود نداره.

فرزین مثل یک فرشته سررسید و من رو نجات داد.

نازنین بوسه ای به گونه ام زد و گفت:

-می دونی چیه مژگان، اصلن تو خودت یه فرشته ای.

ناگهان، صدای درآمد با تعجب به نازنین نگریستم.

نازنین در حالی که از جا بلند می شد گفت: -نترس، هم اتاقی جدیده.

در را گشود و دختری لاغر وارد اتاق شد. او با من روبوسی کرد و غزل نام داشت. دختر شوخ طبع و مهربانی بود اما به پای نازنین نمی رسید.



:: بازدید از این مطلب : 68
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : 2 فروردين 1395 | نظرات ()
نوشته شده توسط : نازنین خطر

رمان تمنا برای نفس کشیدن , رمان تمنا , رمان تمنای وجودم , رمان تمنای وصال , رمان تمنای دل , رمان تمناي وجودم , رمان تمنای تو , رمان تمنای وجود , رمان تمنای ستایش , رمان تمناي دل , رمان تمنا از بیسان تیته , رمان ایرانی تمنای وجودم , رمان انلاین تمنای وجودم , دانلود رمان تمنا اندروید , رمان تمنای تو از تینا عبداللهی , رمان تمنای توام , رمان جدال پر تمنا اندروید , رمان جدال پر تمنا انلاین , دانلود رمان ایرانی تمنا , دانلود رمان تمنا برای اندروید , رمان جدال پر تمنا آنلاین , رمان تمنا قسمت آخر , رمان تمنای وجودم آنلاین , دانلود رمان تمنا برای آندروید , رمان تمنا برای نفس , رمان تمنا برای موبایل , رمان تمنا براى نفس کشيدن , رمان تمنا برای نفس کشیدن دانلود , رمان تمنا بیسان تیته , رمان تمنا برای نفس کشدن , رمان تمنا برای نفس کشیدن برای موبایل , رمان تمنا برا نفس کش دن , رمان تمنا برای نفس کشیدن pdf , رمان تمنا پر جدال , رمان تمنای پر جدال , رمان پر تمنا , رمان جدال پر تمنا هما پور اصفهانی , رمان جدال پر تمنا 98ia , رمان جدال پر تمنا برای موبایل , رمان جدال پر تمنا pdf , رمان جدال پر تمنا نودهشتیا , رمان جدال پر تمنا دانلود , رمان جدال پر تمنا برای اندروید , رمان تمنا تو , رمان تمنا توام , رمان تمناي تو , رمان تمناي توام , رمان تمنای تو تینا عبدالهی , رمان تمنای تو دانلود , رمان تمنای تو تایپ , رمان جدال تمنا , رمان جدالپر تمنا , رمان تمنای وجودم جاوا , رمان جدال چر تمنا , رمان تمنا 7 , رمان تمنای وجودم خلاصه , رمان جدال پر تمنا خلاصه , خلاصه رمان تمنا , خواندن رمان تمنا , خواندن رمان تمنا وجودم , رمان خانه تمنای وجودم , رمان خارجی تمنای وصال , رمان خانه تمنای وجود , رمان تمنا رمان خوانها , خواندن رمان تمنا برای نفس کشیدن , رمان تمنا دل , رمان تمنا دانلود , رمان در تمنا توام , رمان جدال پر تمنا در نودهشتیا , رمان جدال پر تمنا در 98ia , رمان جدال پر تمنا دوستان , دانلود رمان تمنا برای نفس کشیدن , دانلود رمان تمنا برای نفس کشیدن برای موبایل , دانلود رمان تمنا برای موبایل , رمان تمنای نگاهم را باور کن , رمان تمنای وجودم رمانخانه , رمان جدال ر تمنا , رمان تمنا نگاهم را باور کن , رمان جدال پر تمنا رمانخانه , رمان تمنا دخی رمان , رمان تمنا زندگی , دانلود رمان زندگی تمنا , دانلود رمان زندگي تمنا , دانلود رمان زندگی تمنا pdf , خلاصه رمان زندگی تمنا , دانلود رمان زندگی تمنا برای کامپیوتر , خواندن رمان زندگی تمنا , متن رمان زندگی تمنا , رمان تمنای زندگی , رمان زندگ تمنا , رمان جدال ژر تمنا , رمان تمنا ستایش , رمان تمنا ستا ش , رمان تمناي ستايش , دانلود رمان تمنای ستایش برای موبایل , رمان تمنای ستایش کامل , دانلود رمان تمنای ستایش , رمان عاشقانه تمنای ستایش , دانلود رمان تمنای ستایش pdf , دانلود رمان تمنای ستایش برای کامپیوتر , رمان شبیه تمنای وجودم , رمانی شبیه تمنای وجودم , رمان جدال پر تمنا صفحه , رمان جدال پر تمنا صفحه 13 , رمان جدال پر تمنا صفحه 10 , رمان جدال پر تمنا صفحه 16 , رمان جدال پر تمنا صفحه 15 , رمان جدال پر تمنا صفحه 8 , رمان جدال پر تمنا صفحه 12 , رمان جدال پر تمنا صفحه 11 , رمان جدال پر تمنا صفحه 9 , رمان تمنای عشق , رمان عاشقانه تمنای وجودم , رمان عاشقانه تمنای وجود , دانلود رمان تمنای عشق , رمان عاشقانه تمنا , رمان عاشقانه تمنا برای نفس کشیدن , رمان عاشقانه تمنای دل , رمان عاشقانه تمناي وجودم , رمان عاشقانه تمنای وصال , رمان تمنا وجودم , رمان تمنا وجود , رمان تمنا ی وجودم , رمان جدال پر تمنا فرمت جاوا , دانلود رمان تمنا با فرمت pdf , دانلود رمان تمنا با فرمت جاوا , رمان جدال پر تمنا فصل دوم , رمان جدال پر تمنا فصل اول , رمان تمنا قسمت دوم , رمان تمنا قسمت اول , رمان جدال پر تمنا قسمت اخر , رمان جدال پر تمنا قسمت اول , رمان جدال پر تمنا قسمت سوم , رمان جدال پر تمنا قسمت دوم , رمان تمنای وجودم قسمت اول , رمان تمنای وجودم قسمت آخر , رمان تمنای وجودم قسمت سوم , رمان تمنا کاربر انجمن , رمان تمنای نفس کشیدن , رمان جدال پر تمنا کامل , دانلود رمان تمنا برای کامپیوتر , رمان کامل تمنا , رمان کامل تمنای وجودم , رمان جدال گر تمنا , رمان جدال پر تمنا گل یخ , دانلود رمان تمنا برای گوشی , دانلود رمان تمنا براي موبايل , رمان جدال پر تمنا مخصوص موبایل , متن رمان تمنا برای نفس کشیدن , رمان زندگی تمنا برای موبایل , دانلود رمان تمنا برای موبایل جاوا , دانلود رمان تمنا مخصوص موبایل , دانلود رمان زندگی تمنا موبایل , دانلود رمان تمنا موبایل , رمان تمنا نفس کشیدن , رمان تمنا نفس کش دن , رمان تمنا نودهشتیا , رمان تمنا و هیراد , رمان تمنا وصال , رمان تمنا واسه نفس کشیدن , رمان تمناي وجود , رمان جدال پر تمنا هما پور اصفهاني , رمان های تمنای وجودم , رمان جدال پر تمنا هما پور اصفهان , رمان تمنا ی دل , رمان تمنا ی تو , رمان تمنا ی وصال , رمان تمنا ی وجود , رمان تمنا یی برای نفس کشیدن , رمان تمنا ي وجودم , دانلود رمان تمنا ی وجودم , دانلود رمان تمنای تو , رمان در تمنا ی توام , 



:: برچسب‌ها: رمان تمنا برای نفس کشیدن , رمان تمنا , رمان تمنای وجودم , رمان تمنای وصال , رمان تمنای دل , رمان تمناي وجودم , رمان تمنای تو , رمان تمنای وجود , رمان تمنای ستایش , رمان تمناي دل , رمان تمنا از بیسان تیته , رمان ایرانی تمنای وجودم , رمان انلاین تمنای وجودم , دانلود رمان تمنا اندروید , رمان تمنای تو از تینا عبداللهی , رمان تمنای توام , رمان جدال پر تمنا اندروید , رمان جدال پر تمنا انلاین , دانلود رمان ایرانی تمنا , دانلود رمان تمنا برای اندروید , رمان جدال پر تمنا آنلاین , رمان تمنا قسمت آخر , رمان تمنای وجودم آنلاین , دانلود رمان تمنا برای آندروید , رمان تمنا برای نفس , رمان تمنا برای موبایل , رمان تمنا براى نفس کشيدن , رمان تمنا برای نفس کشیدن دانلود , رمان تمنا بیسان تیته , رمان تمنا برای نفس کشدن , رمان تمنا برای نفس کشیدن برای موبایل , رمان تمنا برا نفس کش دن , رمان تمنا برای نفس کشیدن pdf , رمان تمنا پر جدال , رمان تمنای پر جدال , رمان پر تمنا , رمان جدال پر تمنا هما پور اصفهانی , رمان جدال پر تمنا 98ia , رمان جدال پر تمنا برای موبایل , رمان جدال پر تمنا pdf , رمان جدال پر تمنا نودهشتیا , رمان جدال پر تمنا دانلود , رمان جدال پر تمنا برای اندروید , رمان تمنا تو , رمان تمنا توام , رمان تمناي تو , رمان تمناي توام , رمان تمنای تو تینا عبدالهی , رمان تمنای تو دانلود , رمان تمنای تو تایپ , رمان جدال تمنا , رمان جدالپر تمنا , رمان تمنای وجودم جاوا , رمان جدال چر تمنا , رمان تمنا 7 , رمان تمنای وجودم خلاصه , رمان جدال پر تمنا خلاصه , خلاصه رمان تمنا , خواندن رمان تمنا , خواندن رمان تمنا وجودم , رمان خانه تمنای وجودم , رمان خارجی تمنای وصال , رمان خانه تمنای وجود , رمان تمنا رمان خوانها , خواندن رمان تمنا برای نفس کشیدن , رمان تمنا دل , رمان تمنا دانلود , رمان در تمنا توام , رمان جدال پر تمنا در نودهشتیا , رمان جدال پر تمنا در 98ia , رمان جدال پر تمنا دوستان , دانلود رمان تمنا برای نفس کشیدن , دانلود رمان تمنا برای نفس کشیدن برای موبایل , دانلود رمان تمنا برای موبایل , رمان تمنای نگاهم را باور کن , رمان تمنای وجودم رمانخانه , رمان جدال ر تمنا , رمان تمنا نگاهم را باور کن , رمان جدال پر تمنا رمانخانه , رمان تمنا دخی رمان , رمان تمنا زندگی , دانلود رمان زندگی تمنا , دانلود رمان زندگي تمنا , دانلود رمان زندگی تمنا pdf , خلاصه رمان زندگی تمنا , دانلود رمان زندگی تمنا برای کامپیوتر , خواندن رمان زندگی تمنا , متن رمان زندگی تمنا , رمان تمنای زندگی , رمان زندگ تمنا , رمان جدال ژر تمنا , رمان تمنا ستایش , رمان تمنا ستا ش , رمان تمناي ستايش , دانلود رمان تمنای ستایش برای موبایل , رمان تمنای ستایش کامل , دانلود رمان تمنای ستایش , رمان عاشقانه تمنای ستایش , دانلود رمان تمنای ستایش pdf , دانلود رمان تمنای ستایش برای کامپیوتر , رمان شبیه تمنای وجودم , رمانی شبیه تمنای وجودم , رمان جدال پر تمنا صفحه , رمان جدال پر تمنا صفحه 13 , رمان جدال پر تمنا صفحه 10 , رمان جدال پر تمنا صفحه 16 , رمان جدال پر تمنا صفحه 15 , رمان جدال پر تمنا صفحه 8 , رمان جدال پر تمنا صفحه 12 , رمان جدال پر تمنا صفحه 11 , رمان جدال پر تمنا صفحه 9 , رمان تمنای عشق , رمان عاشقانه تمنای وجودم , رمان عاشقانه تمنای وجود , دانلود رمان تمنای عشق , رمان عاشقانه تمنا , رمان عاشقانه تمنا برای نفس کشیدن , رمان عاشقانه تمنای دل , رمان عاشقانه تمناي وجودم , رمان عاشقانه تمنای وصال , رمان تمنا وجودم , رمان تمنا وجود , رمان تمنا ی وجودم , رمان جدال پر تمنا فرمت جاوا , دانلود رمان تمنا با فرمت pdf , دانلود رمان تمنا با فرمت جاوا , رمان جدال پر تمنا فصل دوم , رمان جدال پر تمنا فصل اول , رمان تمنا قسمت دوم , رمان تمنا قسمت اول , رمان جدال پر تمنا قسمت اخر , رمان جدال پر تمنا قسمت اول , رمان جدال پر تمنا قسمت سوم , رمان جدال پر تمنا قسمت دوم , رمان تمنای وجودم قسمت اول , رمان تمنای وجودم قسمت آخر , رمان تمنای وجودم قسمت سوم , رمان تمنا کاربر انجمن , رمان تمنای نفس کشیدن , رمان جدال پر تمنا کامل , دانلود رمان تمنا برای کامپیوتر , رمان کامل تمنا , رمان کامل تمنای وجودم , رمان جدال گر تمنا , رمان جدال پر تمنا گل یخ , دانلود رمان تمنا برای گوشی , دانلود رمان تمنا براي موبايل , رمان جدال پر تمنا مخصوص موبایل , متن رمان تمنا برای نفس کشیدن , رمان زندگی تمنا برای موبایل , دانلود رمان تمنا برای موبایل جاوا , دانلود رمان تمنا مخصوص موبایل , دانلود رمان زندگی تمنا موبایل , دانلود رمان تمنا موبایل , رمان تمنا نفس کشیدن , رمان تمنا نفس کش دن , رمان تمنا نودهشتیا , رمان تمنا و هیراد , رمان تمنا وصال , رمان تمنا واسه نفس کشیدن , رمان تمناي وجود , رمان جدال پر تمنا هما پور اصفهاني , رمان های تمنای وجودم , رمان جدال پر تمنا هما پور اصفهان , رمان تمنا ی دل , رمان تمنا ی تو , رمان تمنا ی وصال , رمان تمنا ی وجود , رمان تمنا یی برای نفس کشیدن , رمان تمنا ي وجودم , دانلود رمان تمنا ی وجودم , دانلود رمان تمنای تو , رمان در تمنا ی توام , ,
:: بازدید از این مطلب : 143
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 2 فروردين 1395 | نظرات ()

x
با سلام آدرس چت روم عوض شده است برای ورود اینجا کلیک کنید !

اول چت

با تشکر مدیریت چت روم